Plaats
Gelredome
Voorprogramma
Kelis
Publiek
35.000
Setlijst:
Elevation, Beautiful Day, Until the End of the World, New Year's Day, Kite,
Gone, New York,
I Will Follow, Sunday Bloody Sunday, When I Get Home / Stuck In a Moment,
In A Little
While, Desire, Stay, Bad / 40, Where the Streets Have No Name, Mysterious
Ways, The Fly
Toegift:
Bullet the Blue Sky, With or Without You, One, Wake Up Dead Man, Walk On
Ook ik heb het vanaf de tribune,
ver weg, allemaal mogen meemaken (vak 117), en vrijdag mag ik het op
het (overvolle) veld beleven.
Om 19.30 uur begon Kelis. Wat mij betreft absoluut bout, hoewel dat mede
kwam door het enorm slechte
geluid. Ook tijdens de eerste nummers van U2 was het geluid slecht. De
galm zat er in en bleef,
maar gelukkig ging het volume gaandeweg iets omhoog en werd de boel een
beetje
bijgestemd, maar Gelredome
is niet bij uitstek geschikt voor dergelijke concerten. Misschien is dat
op de
tribunes extra slechter
dan op het veld, maar dat zullen we vrijdag weten.
Natuurlijk was het geweldig,
en intiem (voor zover mogelijk in zo'n zaal). Tijdens de opkomst, rond
21 uur en
een groot deel van het eerste
nummer bleef het licht aan. Fantastisch om weer het enorme enthousiasme
van het U2-publiek te zien.
Prachtig sober was de show ook. Op de 4 schermen werd ieder bandlid gevolgd.
Mooie beeldeffecten, en
o.a. door middel van doorzichtige schermen werd gewerkt met silhouetten.
Bono lag veel op de grond
van de hartvormige catwalk, waarbij hij de hand van een fan likte/beet,
hij zich op
de handen van de mensen
begaf, een (erg) jong meisje op de nek nam etc. Het laatste wekte een enorm
applaus op. Tijdens The
Fly imiteerde Bono een vlieg door rondjes te rennen over de catwalk, waarbij
hij
eindigde als een soort platgeslagen
exemplaar tegen de groene achtergrond :-)
De uitvoering van Stay was
werkelijk superkippevelwerk. Neus-aan-neus met The Edge. Bono merkte vooraf
zelf op dat de mooiste nummers
toch door henzelf worden geschreven ;-)
Tijdens Sunday hield Bono
(natuurlijk) een speech over Genua, en dat we ook allemaal erg boos moesten
zijn.
De zaal bevestigde dit.
Ik vind het zelf een beetje dubbel, als je de artikelen leest over de multinational
U2 en
haar miljarden... Idem dito
voor Bullet The Blue Sky: Charlton Heston verkondigt dat wapens alleen
slecht zijn
in de handen van slechte
mensen. Een fluitconcert volgt. Heerlijk dat ze dat er toch allemaal inhouden.
Kortom, weer waanzinnig (na)genoten, wetende dat ik vrijdag voor de 2e x ging.
Fotoos
Elevation 2001
Lees
deze recensie (en meer) ook op de site van de U2 fanclub Nederland.