Plaats                    Gelredome
Voorprogramma      Kelis
Publiek                  35.000
 

Setlist:     Elevation, Beautiful Day, Until the End of the World, Kite, Gone, New York, Out of Control,
               Sunday Bloody Sunday, When I Get Home / Stuck In a Moment, In A Little While, Pride,
               Stay, Bad, Where the Streets Have No Name, Mysterious Ways, The Fly
Toegift:     Bullet the Blue Sky, With or Without You, One, Wake Up Dead Man, Walk On
 

Dit keer vroeg aanwezig, omdat we veldkaarten hadden, en dinsdag al vanaf de tribune hadden
gecontstateerd dat onze enige kans de eerste 2 vakken zouden zijn om iets te kunnen zien. Om half 3
schoven we aan bij ingang L. Beregezellig om met iedereen ervaringen uit te wisselen, te speculeren over
de setlist van die avond en onze kansen om het zeer gewenste tweede vak te halen. De tijd ging dan ook
snel voorbij. Om half 5 ging iedereen jammergenoeg staan en brak je haast je nek over alle spontaan
achtergelaten colaflessen e.d. Iets voor half 6 gingen de dueren open en kon de race beginnen. Mijn zus en
ik werden tijdens de sprint aan alle kanten ingehaald, maar we haalden het! Helemaal overgelukkig plaatsten
we ons strategisch tegen het achterste hek ervan, zodat zuurstof gegarandeerd was ;-)

Dat bleek niet nodig, want het werd niet drukker. We konden lekker relaxed zitten tot en met het
voorprogramma. Natuurlijk even ingeschat wat we zouden kunnen zien, en dat gewoon alles!!! Super tof als je
nog geen 1.60 m. bent... Met een roze armbandje om kon je het vak weer in en uit.
Tijdens Sergeant Peppers Lonely Heartclub Band keken we vol verlangen naar de hoek waaruit ze op
zouden komen. Uit je dak tijdens de tonen van Elevation, en... nog nooit zo dichtbij Bono en consorten geweest,
en dat werd gaandeweg het concert alleen nog maar dichterbij! Je kunt je ongeveer voorstellen hoe 2 die-hard fans hun
stembandjes volledig uit hun lijf schreeuwden van enthousiasme. Tijdens UTEOTW trok Bono een hele club
fotografen de catwalk op. Die wisten even niet zo gauw wat ze overkwam. Bono dirigeerde ze het podium over en
speelde vervolgens een soort kat-en-muis/ik-ben-de-duivel spel met ze, terwijl hij met The Edge dolde. Kite werd
dit keer niet opgedragen aan zijn vader, maar aan een journalist van Nieuwe Revue. Te gek dat ze golden-oldie
Out of Control speelden trouwens. Jammergenoeg was Bono stukken minder op de catwalks en 'op' het publiek te
vinden dan dinsdag. Natuurlijk heerlijke kippevelmomenten tijdens o.a. Stay, The Streets, One en Walk On.

In tegenstelling tot de tribune maak je het concert veel meer echt mee en het geluid was tien keer beter. Jammer
dat we er niet waren op 1 augustus, want er werd niet erg gevarieerd op de setlist van 31 juli, dus helaas geen
'Ground beneath her feet', maar toch was deze avond een geheel andere beleving.

Dat was voor de komende jaren weer U2 live, maar "I know that this is not goodbye..."

Ook deze recensie vind je terug op de site van de U2 fanclub.
Fotoos Elevation 2001